Z danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wynika, że depresja jest jedną z najczęściej występujących chorób na świecie. To schorzenie, które może przebiegać w sposób podstępny – osoba chora często nie zdaje sobie sprawy, że doświadcza depresji. Szczególną formą tego zaburzenia jest depresja maskowana.
Objawy depresji maskowanej
Depresja maskowana, nazywana również „depresją bez depresji”, charakteryzuje się brakiem typowych objawów, takich jak obniżenie nastroju czy anhedonia (brak zdolności do odczuwania radości). Zamiast tego, symptomy depresji ujawniają się w postaci dolegliwości somatycznych – bólu ciała, zmęczenia, napięć mięśniowych, problemów z układem pokarmowym czy zaburzeń snu. Te fizyczne objawy często przypominają inne choroby, co prowadzi do ich błędnej diagnozy.
Wiele osób z depresją maskowaną cierpi na bóle głowy, pleców, czy klatki piersiowej, które bywają mylone z migrenami lub problemami kręgosłupa. Depresja ukrywa się również pod postacią innych zaburzeń, takich jak lęk uogólniony, napady paniki, fobie czy zaburzenia odżywiania.
Cechy charakterystyczne depresji maskowanej
Cechą depresji maskowanej jest okresowość objawów, ich nasilenie w sytuacjach stresowych oraz reakcja na leki przeciwdepresyjne, w przeciwieństwie do braku poprawy po leczeniu objawów somatycznych. Osoby z tym typem depresji często są bezskutecznie leczone z powodu różnych dolegliwości fizycznych, co przedłuża proces diagnostyczny i opóźnia odpowiednie leczenie.
Przyczyny depresji maskowanej
Przyczyny depresji maskowanej mają związek z osobowością i psychiką pacjentów. Zazwyczaj są to osoby dążące do perfekcji, wywierające na siebie ogromną presję osiągnięć. Charakteryzują się one wysokim poziomem odpowiedzialności, przejmują kontrolę nad życiem swoim i innych, często ignorując własne emocje i potrzeby. Takie podejście prowadzi do wewnętrznego napięcia, które znajduje ujście w postaci objawów somatycznych.
Leczenie depresji maskowanej
Leczenie depresji maskowanej zazwyczaj obejmuje psychoterapię i farmakoterapię. Połączenie tych metod przynosi najlepsze efekty, zwłaszcza gdy objawy somatyczne znacznie utrudniają funkcjonowanie pacjenta. Psychoterapia pomaga zidentyfikować i uporać się z przyczynami depresji, a leki mogą szybko złagodzić najbardziej uciążliwe objawy fizyczne. Kluczowym elementem terapii jest nauczenie się akceptowania i wyrażania trudnych emocji, co pozwala zredukować objawy somatyczne oraz poprawić relacje z otoczeniem i samym sobą.
Podsumowanie
Depresja maskowana, choć trudna do rozpoznania, jest poważnym zaburzeniem, które wymaga specjalistycznej pomocy. Objawy somatyczne, często bagatelizowane, mogą być wskazówką do diagnozy tego typu depresji. Odpowiednie leczenie – psychoterapia i farmakoterapia – pomaga uporać się zarówno z fizycznymi, jak i emocjonalnymi aspektami tego schorzenia.
Bibliografia:
- Bilikiewicz, A., Pużyński, S., Rybakowski, J., Wciórka, J. (red.). (2002). Psychiatria. T. I–II. Wydawnictwo Medyczne Urban & Partner.
- Matuszczyk, M. (2015). Depresja – przyczyny, diagnoza, leczenie. Wydawnictwo Lekarskie PZWL.
- Święcicki, Ł. (2012). Zaburzenia depresyjne – diagnostyka i leczenie. Wydawnictwo Lekarskie PZWL.
- Jakubik, A., Juszczyk, M. (2011). Leczenie depresji – podejście psychoterapeutyczne i farmakologiczne. Wydawnictwo Medyczne PZWL.
- Czabała, J.C. (2006). Psychoterapia. Wydawnictwo Naukowe PWN.
